Geschreven door een van mijn goede vriendinnen, een jonge vrouw met een geweldig karakter en een bloedmooie dochter waar zij onvoorwaardelijk van houd!
"Zachtjes loop ik je kamertje binnen en kijk,
Naar een mooi meisje, ze ligt te slapen, ik voel me rijk.
Mijn gedachten dwalen met haar mee in de rust van de nacht,
Al mijn herinneringen aan jou, ik glimlach zacht.
Het is Alweer 2 jaar geleden dat je geboren werd,
Je eerste dag op de crèche wat voelde mijn hart zwaar mijn eerste stap terug,
Op je eigen kleine beentjes staan , ik verberg mijn tranen vlug.
Moeder zijn is afscheid nemen iedere keer weer,
Jij moet je vleugeltjes uitslaan steeds een beetje meer.
Hoe groot ze ook al lijkt te zijn
Voor mij is ze nog altijd klein.
Ik kijk nog een keer naar haar, leg op haar kussen haar knuffelpop
Ik laat je weer een stukje los er zit niks anders op. "
Geen opmerkingen:
Een reactie posten