Daar zaten ze dan,m'n ouders 14 februari 1990 bij de echoscopist. HIJ verklaarde haar voor gek, maar ZIJ wist het zeker,er was nog een teken van leven in haar buik. Ze liet zich niet weerhouden door de conclusie van de o zo leuke dokter Anders 3 weken eerder..'mevrouw,meneer ik heb helaas slecht nieuws,beide foetussen hebben het niet overleefd'. (Ja ik was een tweeling!)
'Mevrouw,Meneer ik mag u mededelen dat jullie ouders worden van een wondertje' (that's me)
20 jaar lang ben ik hun kleine meisje geweest,maar daar kwam 30 oktober 2010 verandering in,als ik hen beiden meld dat we in blijde verwachting zijn. Hun kleine meid word mama en zij? Zij worden met de neus op de feiten gedrukt dat ze.. ehhhh OUD?! worden? Nou dat niet zozeer (feitelijk gezien),maar het feit dat een klein hummeltje straks Opa of Oma zal zeggen maakt je publiekelijk een stuk ouder!
HIJ baarde me dan ook lichtelijke zorgen. Mijn paps oftewel Mr. Casanova is me wel een mannetje,kinderen op school dachten altijd dat het me broer was,toen ik ouder werd dachten ze mijn vriend,draagt de hipste kleren en heeft een kapsel a la 'heb ik jou daar'. Al een beeld geschetst? MAAR kan niet anders zeggen HIJ bewees het tegendeel,meneer is de meest trotse opa van de wereld,althans 'Ik vind hem prima als hij me opa noemt, maar dan wel coole opa' en kan niet wachten tot (volgens hem) zijn kleinzoon ter wereld komt. (Dan kan hij nog een kloon vanzichzelf maken,broertje gaat namelijk door als zijn stand-in.
20 jaar, 10 maanden en 10 dagen later zal HUN dochter bij een een echoscopist aan tafel zitten en geweldig nieuws krijgen,namelijk het geslacht!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten